„Zawieruszeni w poezji, muzyce i malarstwie” – to hasło, które przyświecało podczas piątkowego wieczoru promującego tomik pt. : „Wierszem malowane”, w którym znalazły się obrazy i wiersze autorów z rodziny Żółtowskich. W sali widowiskowej Wieruszowskiego Domu Kultury zasiedli zacni autorzy, ich rodziny, przyjaciele oraz znajomi. – Poezja jest obszarem mojego życia, który zajmuje mnie najbardziej. Miło mi jest, że znalazła się sposobność zaproszenia niezwyczajnych osób, bowiem zawieruszyli w poezji, muzyce oraz malarstwie – mówiła dyr. WDK – Anna Niesobska. Wszyscy pochylili się nad refleksjami płynącymi z wielu strof kolejnych utworów. W rolę recytatora, a zarazem nietuzinkowego interpretatora, wcielił się Stanisław Badeński, który na deskach Domu Kultury stanął ponownie po 38 latach artystycznej pracy poza rodzinnym Wieruszowem. Poezję intonowali także znajomi oraz przyjaciele poetów.
–Autorów tej książki wiele dzieli, ale jeszcze więcej łączy. Łączy ich rodzina – Rodzina Źółtowskich, łączą ich ścieżki i miejsca młodości, łączy ich Prosna, rzeka dzieciństwa i łączy ich Wieruszów, rodzinne miasto. Łączą ich wspólne korzenie: Józefa z Parusińskich, Źółtowska i Józef Żółtowski, to ich pradziadowie i dziadowie. Józefa i Józef Źółtowscy dali życie Kazimierzowi Żółtowskiemu, ojcu Stanisława Źółtowskiego i Rafaeli Źółtowskiej, Tomalkiewicz, matki Jadwigi Tomalkiewicz oraz Henrykowi Źółtowskiemu, dziadkowi Renaty Gruchockiej. Józefa z Parusińskich, Żółtowska i Józef Żółtowski byli rodzicami Marty z Źółtowskich, Parnowskiej, babci Henryka Bylki i prababci Stanisława Winkowskiego. Wszyscy związani z tą książką są w prostej linii potomkami Józefy i Józefa Źółtowskich, czy wobec tego to, że malują wierszem rzeczywistość, to czysty przypadek? Autorzy wierszy w tej książce mają różne wykształcenie, różne zawody, różne miejsca pracy, różne drogi życia, ale wszystkim bliski jest Wieruszów i rodzina Żółtowskich oraz spokrewnione z nią rodziny: Parusińskich, Parnowskich, Bylków, Bryłków, Juszczaków, Stojków, Maciejewskich, Hąciów, Winkowskich, Gruchockich, Żuków i Tomalkiewiczów. Każdy z nas potrzebuje poczucia zakorzenienia, poczucia, że skądś się wywodzi, bowiem bez oparcia w rodzinie, przyjaciołach trudno jest żyć we współczesnym świecie – recenzuje tomik Barbara Rosińska.
O oprawę liryczno – muzyczną wieczoru zadbali Jacek Tellus – poeta, pieśniarz, wokaliści ze Studia Piosenki WDK, Dawid Sodomski oraz Krzysztof i Wojciech Bezen. Podczas spotkania odczytano list wieruszowskiego sandomierzanina – Mariana Polońskiego – Serdecznie dziękuję za zaproszenie na spotkanie poświęcone głównie poezji, której twórcami są spokrewnione osoby, związane ze swym rodzinnym miastem Wieruszowem i w znacznej części z Liceum Ogólnokształcącym im. Mikołaja Kopernika. Jestem przekonany, że spotkanie wypadnie na szóstkę, czego gorąco życzę organizatorom i uczestnikom. Od godz. 1900 myślami będę z Wami, a relację i zdjęcia obejrzę na stronie gazety do której zaglądam codziennie – pisze Poloński. Impreza odbywała się pod honorowym patronatem Urzędu Gminy Wieruszów.
Zdjęcia od 21 do końca - MARCIN OSTRYCHARZ - dziękujemy.
Oj nie wszyscy tu zgromadzeni to prawdziwi Wieruszowianie.
Ryszard Zych 2012-02-12, 09:47
Jaki to jest prawdziwy Wieruszowianin ?Jeżeli taki, co wypisuje takie teksty to...............!!!!!
Panie Ryszardzie, bez obrazy. Dla mnie to taki ktoś, co w swoim rodowodzie ma przynajmniej pięć...siedem a może dziewięć bądź więcej pokoleń Wieruszowiaków, to ktoś taki....z dziada- pradziada - z tej ziemi. To ktoś taki kogo przodkowie pisali historię tego miasteczka. I tylko tyle.... lub aż tyle.
Pozdrawiam
leśny dziadek 2012-02-12, 14:26
Krótko,prawdziwy Wieruszowiak-**krzok** a **ptok**( z wieruszowska **łobcy**)
Czyżby pobrzmiewały tutaj nuty nacjonalistyczne? Wieruszów tylko dla Wieruszowiaków, Polska tylko dla Polaków. Prawdziwych! Niestety te i podobne hasła już były w historii i na szczęście się nie sprawdziły
Bardzo niebezpieczna wypowiedź Pana o nicku **obcy**. Więc liczą się tylko rodowici wieruszowianie i ich zasługi? A co mają powiedzieć ci inni, którzy wiele uczynili dla miasta? Należy ich wykluczyć ze społeczności, przekreślić ich dorobek i wkład??? Bądźmy sprawiedliwi i doceńmy ich wkład. A teraz kilka słów o sobie - skromnie!
Ponad 40 lat żyłem i pracowałem w tym mieście, którego nigdy nie wyparłem się, zawsze z dumą podkreślałem i podkreślam swoje związki
z grodem Wierusza, dla dobra którego pracowałem i działałem. Do dnia dzisiejszego używam wobec siebie określenia WIERUSZOWSKI SANDOMIERZANIN i nie wstydzę się tego określenia. Zawsze z ochotą odwiedzam SWÓJ i NASZ Wieruszów i z olbrzymią serdecznością przyjmuję gości wieruszowskich, którzy do tej pory wielokrotnie już odwiedzili mnie w Sandomierzu,moim rodzinnym mieście.
Dlaczego niektórzy(na szczęście tylko niektórzy) tak pogardliwie traktują nas. Chyba zastanowię nad celowością utrzymywania dalszej więzi
Z wyrazami szacunku dla WSZYSTKICH WIERUSZOWIAN!!!
Marian Poloński, wieruszowski sandomierzanin!!!
Obcy pieprzysz farmazony. Liczy się człowiek, ten co jest tu i teraz. To gdzie jego pradziadek mieszkał, czy służył u Bismarka czy u cara nie ma żadnego znaczenia. Prawdziwy wieruszowianin, dobre sobie - jak tępym trzeba być, aby taką kategorię sobie wymyslić... Szkoda gadać...
Może mniej emocjonalnie, a bardziej racjonalnie podyskutujemy.
Ja mam w tym momencie taki dylemat, po wyjechaniu z mojego rodzinnego Wieruszowa i 22 latach pobytu we Wrocławiu, przeniosłem się do Warszawy (od 8 lat). I pewnie jak doczekam emerytury to powrócę do rodzinnych (z dziada-pradziada) stron.
Czy ja się w Warszawie mam określać jak Warszawiak (co powiedzą na to prawdziwi, starzy, wielopokoleniowi Warszawiacy), a we Wrocławiu, czy ja jestem Wrocławianinem – moim zdaniem nie. I tylko tak to rozumuję w całym tym rozważaniu o pochodzeniu.
Z całym szacunkiem Panie Profesorze, w Wieruszowie zawsze będzie Pan miło witanym, wielce szanowanym, honorowym, zasłużonym, byłym mieszkańcem tego miasta, ale nie będzie Pan rodowitym, z dziada-pradziada Wieruszowianinem , tak jak ja nawet mieszkając ileś lat w pięknym Sandomierzu, nigdy nie będę Sandomierzaninem - i przyzna Pan, że to jest pewna różnica. Pozdrawiam.
kondzik 2012-02-13, 13:47
**Obcy** ?? ciekawy nick !! na forum Wieruszowa wpisuje się człowiek o nicku **Obcy**- zwraca uwagę na to że nie wszystkie osoby ze zdjęcia to **prawdziwi Wieruszowianie**!! ,za to On sam deklaruje się jako **prawdziwy** tylko że wyjechał z Wieruszowa na **Obczyznę ** :(. Żal i wielka szkoda !! ,bo tu Wieruszó po****da ,a **rodowici mieszkańcy ** wyjeżdżają albo wymierają z braku potomstwa !!. Lub kzyżują się nie ze swoimi ?? Ale to chyba akurat dobrze?? Z punktu widzenia natury choć by !! Więc z całym szacunkiem ,nalezy brać pod uwagę co się pisze i w jaki sposób !! BO może to powodować potem falę nie chęci i wrogości w lokalnej społeczności , a taką jesteśmy !! Bo wieruszów to mieścina za ledwie która bez tych przyjezdnych mieszkańców była by nie dużą wioską z prawami miejskimi!!
Pozdrowienia dla pana**Marpola ** bo bardzo fajny komentarz podkreślający duża więź z naszą małą zamkniętą społecznościa :)
A do pana ,panie **obcy** taka mała uwaga jak pan tłumaczy swoje określenie i jego sens to miło by było i dośc **poprawnie ** gdyby pan napisał słowo **rzepraszam**w stosunku do tych **nie Wieruszowian** którzy budują to miasto pod pan nieobecnośc??
zabeczka 2012-02-16, 22:36
Szanowni Państwo to spotkanie odczytuję jako cudo świata!!!Dziękuję.JESTEŚCIE WSPANIALI.g.świątkowska
